Flaga Polski – wg Ustawy z 31 stycznia 1980 o godle, barwach i hymnie
Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych
flagą Polski jest prostokątny
płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej, umieszczony na maszcie.
Wg
art. 6 ust. 2 Ustawy za flagę Polski uważany jest wariant z godłem Polski,
umieszczonym pośrodku białego pasa.
Barwy Rzeczypospolitej Polskiej stanowią składniki flagi państwowej Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa stanowi, że barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego.
Historia
Pierwotnie polską barwą narodową był karmazyn uważany za najszlachetniejszy z
kolorów. Wykorzystywany był on jako symbol dostojeństwa i bogactwa. Z uwagi na
cenę barwnika potrzebnego do uzyskania tego koloru mało kto mógł sobie na
niego pozwolić dlatego też był on wykorzystywany jedynie przez najbogatszą
szlachtę i dostojników
państwowych.
Barwy biała i czerwona zostały uznane
za narodowe po raz pierwszy 3 maja 1792. Podczas obchodów pierwszej rocznicy
uchwalenia Ustawy Rządowej damy wystąpiły wówczas w białych sukniach
przepasanych czerwoną wstęgą, a panowie nałożyli na siebie szarfy
biało-czerwone. Nawiązano tą manifestacją do heraldyki Królestwa Polskiego –
Białego Orła na czerwonej tarczy herbowej.
Po raz pierwszy regulacja
prawna polskiej flagi została przyjęta w uchwale Sejmu Królestwa Polskiego z 7
lutego 1831.
Od 2004 roku 2 maja jest w Polsce oficjalnym Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.
[ symbole narodowe ] [ barwy narodowe ] [ hymn państwowy ] [ godło państwowe ]